Λόγω της ισχυρής σκληρότητας του σύνθετου υλικού από χάλυβα υψηλής περιεκτικότητας σε μαγγάνιο και κράμα, μπορεί να τοποθετηθεί στην επιφάνεια ένα κράμα ανθεκτικό στη φθορά με ισχυρή σκληρότητα, έτσι ώστε η επιφανειακή αντοχή του δοντιού του κάδου να βελτιωθεί σημαντικά, έτσι ώστε να επιτευχθεί ένα πιο ιδανικό δόντι κάδου. Επειδή έχει ισχυρές αρχές στη διαδικασία αντοχής στην ξηρασία, θα πρέπει να επιλέγονται κράματα συγκόλλησης επικάλυψης με υψηλή σκληρότητα και καλή αντοχή στη φθορά στο υλικό.
Σύμφωνα με σχετικές μελέτες, το κράμα υψηλής περιεκτικότητας σε σίδηρο έχει ισχυρότερη αντοχή στη φθορά από το υλικό χάλυβα υψηλής περιεκτικότητας σε μαγγάνιο, και το κράμα υψηλής περιεκτικότητας σε σίδηρο ή μαρτενσιτικό κράμα χυτοσιδήρου χρησιμοποιείται στην κατασκευή νέων δοντιών κάδου και στην επισκευή παλαιών δοντιών κάδου. Κατά την επισκευή της επεξεργασίας, η φλόγα ακετυλενίου μπορεί να κοπεί από την άκρη του παλιού δοντιού κάδου, αφήνοντας μια συγκεκριμένη αυλάκωση, και στη συνέχεια χρησιμοποιώντας ράβδο συγκόλλησης μαγγανίου ωστενιτικού χάλυβα για να γίνει η αντίστοιχη επεξεργασία της αρχικής μορφής, και τέλος επικάλυψη επεξεργασίας συγκόλλησης στην επιφάνεια για να βελτιωθεί η αντοχή στη φθορά των μεγάλων εκσκαφέων σε ορυχεία.

Πρώτον, ο μηχανισμός κοπής
Όταν το δόντι του κάδου αντιδρά με το βράχο (μετάλλευμα) υπό υψηλό φορτίο κρούσης, αφενός, έρχεται σε επαφή με την επιφάνεια του βράχου (μετάλλευμα) και παράγει μεγάλη δύναμη κρούσης. Εάν το όριο διαρροής του υλικού του δοντιού του κάδου είναι χαμηλό, η άκρη του δοντιού του κάδου παράγει μια ορισμένη πλαστική παραμόρφωση, η οποία είναι εύκολο να σχηματίσει μια πλαστική αυλάκωση. Από την άλλη πλευρά, όταν το δόντι του κάδου εισάγεται στο βράχο (μετάλλευμα), εάν η σκληρότητα του δοντιού του κάδου είναι χαμηλότερη από τη σκληρότητα του βράχου (μετάλλευμα), τα σωματίδια βράχου (μετάλλευμα) ωθούνται στην επιφάνεια του δοντιού του κάδου, γεγονός που θα παράγει μακριά θραύσματα σε σχήμα καμπύλης ή σπείρας, σχηματίζοντας μια αυλάκωση κοπής, η οποία μπορεί να συνοδεύεται από μικροθραύσματα κοπής. Το τσιπ λόγω της δράσης διάτμησης και ενός μεγάλου αριθμού παραμορφώσεων, παράγει μια μεγάλη ποσότητα λανθάνουσας θερμότητας παραμόρφωσης, εμφανίζεται κοντά και τακτοποιημένα διατεταγμένα βήματα ολίσθησης, σχηματίζει ρυτίδες, επιπλέον, η τριβή του με βράχο (μετάλλευμα) παράγει θερμότητα τριβής, η λανθάνουσα θερμότητα παραμόρφωσης και η συνδυασμένη θερμότητα τριβής προκαλούν απότομη αύξηση της θερμοκρασίας του τσιπ, δυναμική ανακρυστάλλωση, μαλάκυνση με σκλήρυνση, δυναμική αλλαγή φάσης κ.λπ., αλλάζουν την εσωτερική δομή του τσιπ, ενώ σε ορισμένα εμφανίζεται επίσης τοπικό φαινόμενο τήξης.
Δεύτερον, μηχανισμός αποφλοίωσης κόπωσης
Το δόντι του κάδου εισάγεται στο βράχο (μετάλλευμα) για να αντιστραφεί, και η πλαστική τάφρος αρότρου που σχηματίζεται στην επιφάνεια συνθλίβεται από σωματίδια βράχου κατά την ανύψωση για πολλές φορές, τα οποία μπορούν να σχηματίσουν ένα μεταλλικό τραπέζι πολλαπλών ροών, και ρωγμές και εύθραυστες ρωγμές θα παραχθούν όταν η τάση του υλικού του δοντιού του κάδου υπερβεί το όριο αντοχής. Το πρώτο είναι ραγισμένο κάθετα προς την κατεύθυνση της φθοράς, και το άλλο είναι ραγισμένο ή σχισμένο προς την κατεύθυνση της φθοράς, με λείες αυλακωτές ρίγες στην μπροστινή πλευρά, πιο επίπεδες στο πίσω μέρος, και επικαλυπτόμενες ρίγες που σχηματίζονται από παραμόρφωση σύνθλιψης στις πλευρές. Εάν το βράχο είναι γωνιακό, θα διατμήσει το στρώμα παραμόρφωσης και θα σχηματίσει συντρίμμια, τα οποία είναι επίπεδα και ξεφλουδίζουν με τραχιές άκρες. Υπάρχει επίσης μια περίπτωση, όταν το δόντι του κάδου και το βράχο δρουν επανειλημμένα, η πλαστική παραμόρφωση του δοντιού του κάδου και προκαλεί ένα φαινόμενο σκλήρυνσης υψηλής εργασίας, έτσι ώστε η επιφάνεια του δοντιού του κάδου να είναι εύθραυστη, υπό την ισχυρή πρόσκρουση του βράχου, η επιφάνεια του δοντιού θα σχηματίσει εύθραυστα τσιπς και η επιφάνειά του έχει ακτινικές ρωγμές διαφορετικού βάθους. Αυτό το χαρακτηριστικό θραύσης λόγω εύθραυστου ραγίσματος είναι επίσης αυστηρά ένας μηχανισμός απολέπισης λόγω κόπωσης. Ο μηχανισμός αστοχίας λόγω φθοράς σχετίζεται με το υλικό και τις συνθήκες εργασίας, συμπεριλαμβανομένων κυρίως της κοπής, της αποφλοίωσης λόγω κόπωσης και άλλων μηχανισμών. Γενικά, ο μηχανισμός κοπής κυριαρχεί στη διαδικασία αστοχίας λόγω φθοράς των δοντιών του κάδου, φτάνοντας πάνω από 7O. Με την αύξηση της σκληρότητας των δοντιών του κάδου, ο μηχανισμός αποφλοίωσης λόγω κόπωσης αυξάνεται σταδιακά, αντιπροσωπεύοντας 2O~3O. Όταν η σκληρότητα του υλικού φτάσει στο ανώτερο όριο, η ευθραυστότητα αυξάνεται και μπορεί να εμφανιστεί εύθραυστη αποφλοίωση. Για τις συνθήκες εργασίας που κυριαρχούνται από τον μηχανισμό κοπής, η βελτίωση της σκληρότητας του υλικού του δοντιού του κάδου ευνοεί τη βελτίωση της αντοχής του στη φθορά. Για τον μηχανισμό αποφλοίωσης λόγω κόπωσης, το υλικό απαιτείται να έχει καλή σκληρή και ανθεκτική εφαρμογή.Υψηλή σκληρότητα, η υψηλή αντοχή σε θραύση, ο χαμηλός ρυθμός ανάπτυξης ρωγμών και η υψηλή αντοχή στην κόπωση από κρούση συμβάλλουν στη βελτίωση της αντοχής στη φθορά των υλικών.